Gülşah'
@Biadetanormal
193 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Farklı bir öykü tarzıydı. Kısa kısa öyküler ama insanı dumura uğratmıyor değil. Yazarın ilk kitabı böyleyse diğerleri nasıldır bilemiyorum. En kısa zamanda diğerlerini de okumak istiyorum.
Reklam
Genelde okuduğum kitaplardan farklı, güzel bir kitaptı. Sanderson'ın İsimsiz'in Çocukları kitabına benziyordu his olarak. Neyin neden olduğu net bir şekilde anlatılmıyor, direkt olayların içine atılıyorsunuz ve karakter neyi nasıl anlarsa siz de sadece onu anlıyorsunuz. Ama bu kötü bir şey değil, kitap gayet hoş ve ters köşeleri olan bir kitaptı. Epub olarak okuduğum için bazı yerleri eksik mi diye düşündüğüm anlar oldu, hâlâ pek emin değilim ama bir gün kitaplığıma eklemeyi de detaylıca, verilen motifleri araştırarak tekrar okumayı düşünüyorum.
İlk kitaptan daha tatmin edici bir kitaptı, 900 küsür sayfa olması da büyük bir etken tabi. Hızlı hızlı, ara vermeden okuduğum için kaçırdığım detaylar ve anlamlandıramadığım kısımlar oldu. Spoiler olmasın diye "bilmece" diyeceğim. Bilmecedeki demir alevin ne olduğundan hâlâ emin değilim. Kitap boyunca birçok tahminim vardı ama kafamda netleşmedi. Belki yarın o kısımları tekrar okuyup üzerine düşünürüm.
Ejderhalar ve onlarla alakalı her detay içimi kıpır kıpır ediyor. Umarım devamı bir an önce gelir ve onlara dair, Andarna'ya dair daha çok şey öğreniriz.
Uzun zamandır gerilim ya da cinayet türünde bir kitap okumuyordum. O yüzden biraz sarsıldım açıkçası. Ama beklediğimden da farklıydı. Kan kelimesi geçiyordu başlarda diye hatırlıyorum, bu yüzden tüm bu gizli geçmişin gerçekten kanla dolu olacağını düşünmüştüm. Ama daha farklı bir tür vahşetti. Kitap aklınızla oynuyor çünkü baş karakterin aklından şüphe ettiği çok an var. Ama ara sıra baş karaktere de kızmadım değil, gözünün önünde çok fazla kanıt varken sürekli şüpheye düşmesi sıktı beni. Kitabın sonu için ise kimseye üzülmedim demek istiyorum. Üç karakter de takıntılı, manyak ve sapkın karakterlerdi diye düşünüyorum.
Spoiler spoiler spoiler.
Lowen'in evde durmaya devam etmesi, şartlar ne olursa olsun evli bir adamdan hoşlanması ve onla birlikte olması, yatağa bağlı hasta bir kadın için boş bir kabuk diyebilmesi.
Verity başlı başına psikopat zaten. İki ihtimalde de. Ben de yazıyorum ama bu kadar manyakça yazamaz hiçbir insan, kendi hayatını kendi çocuklarını böyle kanlı bir kurguya dahil edemez.
Jeremy de manyaktı. Lowen'le tanışmaları gerçekten şüpheli. Otobiyografiden daha önce haberi olmaması imkansız. Çünkü kendi ağzıyla söylüyor, notları toparlamaya çalıştım ama işin içinden çıkamadım diye. Mektubu gerçek kabul edersek zaten bir katil. Hem de iki kere karısını öldürmeye çalıştı. Sebep ne olursa olsun o bir katil.
Jeremy ve Verity'nin ilişkisi her iki ihtimalde de hastalıklı. İlkinde Verity bir manyak ve ilişkileri bağlılıktan çok cinsellik. İkincisinde Verity kendi hayatının kötü bir versiyonunu yazıyor ama bundan eşine hiç bahsetmiyor. Demek ki konuşacak bir şeyiniz kalmamış, sağlıklı bir iletişiminiz yok, bu ileride benim başıma iş açar diyip önlem almayı akıl edememiş vs.
Spoiler sonu
Sonuç olarak hem gerçekçi hem hayalperest bir kurguydu. Yazarın başka
İlk kitapta Lily ve Atlas'ın yaralarını okumuştuk, bu kitapta ise güzel günlerini okuyoruz. Belki ahım şahım bir kitap değil ama içime su serpen bir kitap oldu. Emmy'i düşünerek yollarını çizmeleri, Emmy sağlıklı bir ailede büyüsün diye çabalamaları çok güzeldi.
Kitapta en beğendiğim şey Josh ve Atlas'ın ilişkisiydi. Josh'un aile soy ağacı olarak bir bebek fidan seçmesi kalbime dokundu. O fidanın çok mutlu asırlık bir ağaç olmasını diliyorum.
Kısacası okumanız şart değil ama okusanız iyi olur.
Reklam