Ne çok sevdik seni. Ama suskundu sevgimiz ve üstü örtülüydü. Oysa şimdi yüksek sesle ilan ediyor varlığını sana ve açığa çıkmış duruyor önünde. Bu hep böyledir, sevgi kendi derinliğini bilmez ayrılık vakti gelip çatana kadar.
Bu dünyada ne mutluluk ne bahtsızlık vardır, sadece bir durum diğeri ile kıyaslanır, hepsi bu. Maximillien yaşamın ne kadar güzel olduğunu görmek için ölmeyi arzu etmeyi bilmek gerekir.
(İkinci cilt)