Hayatın kendine ait halleri var.Bunların hepsine tanı koymaya kalkarsak,hayatı sönümlendiririz.Bu defa kendi içimde hiç kötü hissetmeye yerim olmaz.Hüzün yerli yerinde olunca çok kıymetli.Korku,kaygı,bunların hepsi yerli yerinde olduğunda çok kıymetli.Yas,çok kıymetli.Yaşadıklarımız bize kötü hiçbir şey hissettirmesin diyorsak,hata ediyoruz demektir. ”Çok kötü hissettim,antidepresan alayım…”Mahvedeceksiniz hayatınızı bu şekilde.Bu duyguları,yerli yerinde olduklarında yaşamamız gerekiyor.Tam tersine bunları yaşayamamak belki de psikiyatrinin bir alanı.
Dolayısıyla bir desteğe koşacaksanız,önce kendinize koşacaksınız.Kendinize bakacaksınız.”Ben ne yaşadım,bu bana ne hissettirdi,bu yaşadığımın bana söylediği ne var?”Bu sorular iyi birer başlangıçtır.Önce bu,sonra hekim.