Her namazı, dünyaya veda edenin namazı gibi kılalım. Öyle emrediyor Efendimiz mealen. Hayatla kuracağımız münasebetin çerçevesi bu sözde saklı. Yaptığımız her şey son amelimiz, her karşılaşma son görüş, bugün son günümüz olabilir zira.
Maddeye ve aletlere mahkûm olan/edilen insana a'lâ-yı illiyyine yükselme potansiyeline sahip zübde-i âlem ve eşref-i mahlukat olduğunu, ahsen-i takvimde yaratıldığını hatırlatacak bir çağrı, onu kendine getirecek bir çığlık lazım. Bunu da yapacak olan Müslüman'dan başkası değil dir. Bu sebeple önce Müslüman'ın bunlara iman etmesi, ardından da bu bilinci hayatına taşıması gerekir.