Her seferinde, şu tepeyi de aştık mı düzlüğe çıkacağımızı ümit ediyoruz ama bitmiyor bir türlü tepeler, bitmeyecek. İmtihan dünyası burası, burada düzlük yok. Aştığımız her tepeden sonra yeni tepeler, yeni tepeler bekliyor bizi. Son nefesi vermeden de bitmeyecek bu savaş.
Ya sonrası peki? Sonrası da öncesi de Allah kerim. Allah kerim ve rahîm.
Din insanı savunur, evet. Neye ve kime karşı? Nefsine karşı, şeytana karşı, harama karşı... Bunlar çünkü fırsat kollayan düşmanlardır. İnsan kalsın, aşağıların aşağısına düşmesin diye din onun elinden tutar. Onu "eşref-i mahlukatlık derecesine ve "a'lâ-yı illiyyin'e çıkarmak için çabalar. Çünkü onu yaratan, onu her anlamda en mükemmel kıvamda yaratmıştır. Buna insan makamı diyebiliriz. Din onu, daima orada, o makamda tutmak ister.