Ne de yakışıyor bu kente yokluğun
Hiç gelmesen mi diyorum
Ya da biraz daha mı kalsan
Büyüsen içimde
Düşse üstüme bir dervişin sancısı
Önce kırılsam sonra ağlasam
Sussam ve dağılsam
Dişlese etimi sırtlan ağızlı endişeler
Ve çelik mavisi geceler
Anlatsam sana
Kılıç değmemiş kelimelerle
Gözlerime mevzilenmiş aşkın bencesini
Bir ihtimal anlayacaksın
Yalnızlığın da
Özlemin de
Yeniden sana doğmak olduğunu
Hiç gelmesen mi diyorum
Ya da biraz daha mı kalsan
Büyüsen içimde bir orman gibi
Çağlasan
Haykırsan
Meyveye dursan
Hüzün kokan toprağa inat
Kaybolsam sonra
Yokluğundan sana doğru
Sütü sağılmamış
Hiçbir yere sızamamış
Bütün korkulardan habersiz
Ve dört mevsimin