Bir söz vardır: “Sevgilin garsona nasıl davranıyorsa, yarın sana da öyle davranacaktır.” Yanındaki insanın, başkasına gösterdiği davranış; başkasına özel değil, kendine özel…
Varoluşun bilgisi, kanıttan çok daha önce gelir.
Birine aşık olduğun anda, bunun kanıtını bekler misin? O hisle birlikte o kişiye bakışın değişir, sesin değişir, nefes alışın değişir, oturuşun değişir… Beklemezsin, çünkü o anda var olmaktasındır. Var olma halinde deneyim esastır, kanıt değil. Varoluş hali, zihnin sorgulama haliyle gölgelendiğinde ise kanıt arayışı başlar.