Kötü muamele görmüş ve travma geçirmiş çocukların en çok ihtiyaç duyduğu şey eskiden geçirdikleri travmanın yarattığı acıyı, sıkıntıyı ve kayıp verme durumunu dindiren sağlıklı bir toplumdur. Onları iyileştirmeye yarayan şey, bir çocuğun ilişkilerinin sayısını ve kalitesini arttıran herhangi bir şeydir. Asıl faydalı olan şey sürekli, sabır dolu ve tekrar eden sevgi dolu bakımdır. Tabii, işe yaramayan şeyleri de eklemem gerek: Bunlar, travmatik bir olaydan sonra olaya hemen dahil olan ya da çocukları 'açılmaya' veya 'öfkelerini boşaltmaya' zorlayan iyi niyetli ama yetersiz eğitim almış akıl sağlığı 'uzmanlarıdır.'
Anlamadığımız şeylerden korkarız ve korku çok kolay bir şekilde nefrete, hatta şiddete dönüşebilir. Çünkü bu duygular beynimizin mantıklı alanlarını bastırabilir.
En çok nefret ettiğim erkekler bana öğüt vermeye kalkışanlar ya da beni yaşadığım hayattan kurtarmak istediğini söyleyenlerdi. Onlardan daha çok nefret etmem, benden daha iyi olduklarını ve yaşamımı değiştirmek için bana yardımcı olabileceklerini sanmalarındandı. Şövalye gibi görürlerdi kendilerini; başka koşullarda oynayamadıkları bir roldü bu. Benim düşük bir insan olduğumu anımsatarak, kendilerini soylu ve üstün hissetmek isterlerdi.