“Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.” Stefan Zweig/Olağanüstü Bir Gece
“Yani şimdi,
Sırf sen, gözyaşlarını görmüyorsun diye,
Bir balığın asla ağlamadığına inanmak
Niye?”
Ağlar efendim,
Bal gibi ağlar..
Ama inan bana,
Ölüme giden yolda ne oltalar hüzünlendirir balığı
Ne de soykırım yapan ağlar.”
Yaşadıkları aşk kadar aşklarını ifade ederken devleşiyorlar. “Seni ilk günkü gibi muhafaza ediyorum.” diyor Maria bir mektubunda. “Kalbini ve olduğun her şeyi seviyorum... Bizi düşündüğüm zaman sonsuzluğa inanmamak anlamsız geliyor.”
Sayfa 20 - Albert Camus- Maria Casares mektuplasmasi·Kitabı okudu