Bilgin SOYUAK
@Bilozof
Kopuk Uçurtma kitabının yazarı
instagram : bilginsoyuak
Teyze'nin duası.Edebiyat
Trene binerken iki büklüm, yüzü kırışıklarla dolu ama bembeyaz, melek gibi bir teyze vardı yanımda.
Ürkek ürkek benden tarafa bakıyordu ama ben ne zaman bakışlarımı ona doğrultsam hemen gözlerini kaçırıyordu. O söylemeye cesaret edemiyordu
ama ben anlamıştım meramını.
“Teyze elimden tut hadi! Ben yardım ederim sana binerken, ver o valizi de” dedim.
O ürkek bakışlar; gözlerindeki ışıltı ile yüzünde melek gülüşüne evriliverdi birden. Eski, tokalı, kahverengi valizini de ben aldım elime, zaten benim sadece sırt çantam vardı. Bir de beyaz poşetim. Üçüncü vagondaydı yerleri. Kocasının kulağındaki işitme cihazını arkalarından valizi taşırken gördüm. O yüzden amca konuşamamış benimle, teyzem de utancından seslenememiş
belli ki. Koltuklarını bulduk oturttum yerlerine. “Siz otura durun, ben de şu valizleri yerleştireyim” deyip valizler için boş yer aramaya başladım. Vagonun sonunda kapının yan tarafında bir boş yer buldum valizler için. Valizleri oraya yerleştirip tekrardan yanlarına döndüm.
“... Gayril magdubi aleyhim veleddalin. Âmin” dedi, yüzünü avuçlarıyla sıvazlarken.
“Teyzeciğim bir isteğin olursa ben arada dolaşır, gelirim yanınıza”
dedim.
“Ah guzum! Allah senden razı olsun, tekerine daş değmesin inşallah” dedi. Gülümsedi bana, elini öptüm, döndüm kendi vagonuma gittim. Ama teyzenin sesi vagona yayılmaya başlamıştı.
“Pek bi iyi oğlanmış; yardım ediverdi bize, bekâr mı acaba? Sormadım tüh. Bizim de alt komşunun kızı var okulu yeni bitirdi, öğretmen oldu.” cümlenin sonunu duyamayacak kadar ilerlemiştim. Bu sefer de ben gülümsedim...
Sayfa 15
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Gittim Ben.. Ne zordur gitmeler..1000Kitap
Gittim ben.
Onca şey yaşadıktan, onca acı gördükten sonra;
- Kendimden gittim.
- Sevdiklerimden gittim.
- Ülkemden gittim.
Zihnimde bir “dünya” hayal ile heybemi doldurdum.
Bir kalem, bir çakı aldım yanıma, bir de çakmak.
Kapıyı kilitledim ve çıktım, gittim.
Ne de olsa göçmendik olduk olası…
Sayfa 7
Ahh o kırklı yaşlar..Edebiyat
Flora kırklı yaşlarda bir kadındı. Saçları sarı boyalı, makyajı
abartılı, takma kirpikleri bir yelpaze gibi yalıyordu elmacık
kemiklerini gözlerini her kırptığında. Neden bilmem yeni boşanmış
bir kadın havası oluşturmuştu bende. Fakat bir taraftan
da hüzünlü, buğulu bir yanı vardı sanki bakışlarında. Yorgun
bakıyordu.
Sayfa 43
Patlama !!!
“Ankara Garında Korkunç Patlama” diyordu manşetlerde,
bir iki satır okuyup hemen televizyonu açtım. Ve dehşet içinde
kalmıştım. “Bırak rüyaları, gerçek dünyaya dön” der gibi bir tokat
yemişçesine sarsılmıştım. Yine bir kötü haberdi işte. Maalesef
ilk değildi bu olay. Korkarım son da olmayacaktı.
Sayfa 8
Gittim Ben..
Gittim ben.
Onca şey yaşadıktan, onca acı gördükten sonra;
- Kendimden gittim.
- Sevdiklerimden gittim.
- Ülkemden gittim.
Zihnimde bir “dünya” hayal ile heybemi doldurdum.
Bir kalem, bir çakı aldım yanıma, bir de çakmak.
Kapıyı kilitledim ve çıktım, gittim.
Ne de olsa göçmendik olduk olası…
Sayfa 7