Kafamda şimşekler çakmaya başlamıştı. Beynimden alevler çıkıyordu sanki. Hayır!!! Hiçbir şey anlamadığım için değildi beynimin yandığını hissetmem. Tam tersine. Her şey aydınlanmıştı. Bunca zamandır nasıl olur da aklıma gelmezdi bu? Geçmişi görebilirdim, geçmiştekileri duyabilirdim bu şekilde. Ve birdenbire beynim aralıksız düşünmeye başladı.
Annemin bana hamileyken karnını yani beni sıvazlayarak benimle konuşmalarını duyabilirdim; tıpkı her annenin hamileyken yaptığı gibi..
Kopuk Uçurtma.. Bilgin Soyuak