İnsan, edindiklerinin sadece kendi gayretiyle değil bir lütufla olduğunu bilirse sahip oldukları tarafından sahip olunmaz.
‘Az şeye sahip olan değil daha çok için çırpınan fakirdir’ demiş Seneca.
Saygı, başkaları adına karar vermemek ve onların seçimlerine hürmet edebilmektir. ‘Ondan daha iyi düşünebildiğimi varsaymaya, ona tahakküm etmeye hakkım yok’ diyebilmek.
Yıkılanı onarma ve kaybolanı yeniden bulma arzusu ya da kaybolanın bize bıraktığı manevi mirasla birlikte hayatımıza katılan manâ, buhran dönemlerinde yolumuzu aydınlatır.