Sonuçlar üzerine düşünmek, çoğu zaman aşırı kaygı uyandırarak bizi felç eder. Ok yaydan fırladığında artık kontrolümüz dışındadır. Biz sadece iyi nişan alabiliriz. Bütün sonuçları kontrol edebileceğimizi sanmakla sadece kendimizi aldatırız, kontrol edebileceğimiz sadece kendi çabamızdır. Yenilgiye tahammül etmez ve kusurluluğu kabullenmezsek gelişemeyiz. Hata yapmaya ve o hatalardan öğrenmeye ihtiyacımız var.
Kendimizi geliştirmek istememiz güzeldir fakat erişilmesi imkansız bir mükemmellik ülküsünü gaye edinirsek çabuk yorulabiliriz.
Sorun galiba ikilikçi düşünme biçimimizde: Ya mükemmel olacağız ya da bayağı. Eğer mükemmel olamazsak bayağı olacağımızı sanıyoruz. Mükemmeliyetçi kişinin sorunu aslında mükemmel olmaya çalışması değil, öyle olabileceğini sanması. Beyhude bir gayret, beyhude bir düşünce. Hep söylendiği gibi, ‘en iyi, iyinin düşmanıdır’. En iyilikte ikinci veya üçüncü gelmiş olmak çabanızın değerini düşürmez oysa, siz yeter ki halis bir niyet ve samimi bir çabayla yola çıkmış olun.