Busra

Bir Fuzûlî Gazeli
Mende Mecnûn'dan füzûn âşıklık isti'dâdı var Âşık-ı sâdık menem Mecnûn'un ancak adı var N'ola kan tökmekde mâhir ola çeşmüm merdümü Nutfe-i kâbildürür gamzen kimi üstâdı var Kıl tefâhur kim senün her var men tek âşıkun Leylî'nin Mecnûn'u Şîrîn'ün eger Ferhâd'ı var Ehl-i temkînem meni benzetme ey gül bülbüle Derde yoh sabrı anun her lâhza min feryâdı var Öyle bed-hâlem ki ahvâlüm görende şâd olur Her kimün kim devr cevrinden dil-i nâ-şâdı var Gezme ey gönlüm kuşu gâfil fezâ-yı ışkda Kim bu sahrânun güzer-gehlerde çok sayyâdı var Ey Fuzûlî ışk men'in kılma nâsihden kabûl Akl tedbîridür ol sanma ki bir bünyâdı var --- Aşk nedir? Fuzûlî'nin aşkı kimedir? Aşk ulaşamadığın şeye duyulan sevgi ve özlem midir? Acısız aşk var mıdır? Aşkı aşk yapan acı mıdır? Hasret duyduğundan mahrum olmak mıdır aşk? Şiirin bir incelemesinde âşıklık şu şekilde bahsedilmiş: "Fuzulî, âşık olmanın, âşık sayılmanın ölçüsünü, tanımını “başta, kuşun yuva yapması olarak değil kendi oluşturduğu gözyaşı selinin baştan aşması” şeklinde yapmıştır."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Kötü bir hadisenin anlatılması, o hadisenin vâkî olmasından daha kötüdür. Çünkü insanlarda özenti ve kötülüğe bir meyil vardır."
Bugün insanlarla konuşmanın bana neden bu kadar zor geldiğini düşünüyordum. Kendimi anlatmak, kendimden bir şeyler paylaşmak benim için çok zor maalesef. Bu durum en yakınlarım, ailem ve arkadaşlarım için de geçerli. Düşünüyorum neden kendimden bir şeyler paylaşmak istemiyorum diye. Dinlenmeyeceğim, yeteri kadar ilgi ve değer görmeyeceğimden mi korkuyorum? Söyleyeceklerim karşımdakiler tarafından önemsizmiş gibi mi hissediyorum? Küçüklüğüm aklıma geliyor. Bir şeyleri anlatmaya başladığım zamanları hatırlamaya çalışıyorum. Aile büyüklerimin bitmeyen işleri ve tez canlı yapıları anlatacaklarımı uzun uzun dinleyecek, güvende ve anlaşılmış hissettirecek kadar zaman tanımıyordu bana. Bu yüzden sanırım çok fazla içe dönük biriyim. Kimseyi suçlamıyorum tabi ki sadece durumu analiz etmeye çalışıyorum Herkesin yaşam dersleri farklıdır. Birilerine bir şeyleri anlatmayı geçtim, anlaşılmaya çalışma düşüncesi bile beni yoruyor. Kendimi güvenle ifade edebileceğim ortamı yakalayamamışım. Bu asosyal biri gibi göstermesin beni. Benim için ve bana dair derin ve çok önemli olmayan konularda dinlendiğim bir ortamda gayet iyi konuşurum. Paylaşırım düşüncelerimi ve sohbet ederim. Asıl bahsetmek istediğim kendime dair konuları paylaşmak ve anlatmak. Kendi içimi ve zihnimi açmak aslında. Kendimden bir şeyler paylaşırken içimdeki korku ve incinme hassasiyeti devam ediyor. Bir de şöyle bir durum var: olaylara olan bakış açımı anlaşılır hale getirmek oldukça zor. Çünkü en basit olayların bile arkasında yatan birçok ihtimali aynı anda düşünerek bir sonuca varan bir yapım var. Bu yüzden mbti karakter analizini yaptığımda iyi hissetmiştim. İnfj karakterinin düşünme becerisi oldukça yüksekken, hızlı ifade becerisi oldukça düşük. Bunu öğrenmek beni rahatlatmıştı. Yine de kendimi ifade ederken
Kendime inanmak için neyi bekliyorum? Destek mi, anlaşılmak, görülmek, duyulmak mı? Aradığın şey ne? Ne bekliyorsun, neyi bekliyorsun?!