"Varoluşumuza O'nu hesaba katarak bakmaya başladığımızda hayatın her detayına yaklaşımımız baştan sona değişir. Artık asla bundan önceki insan olmayız. Bu değişim günlük dilimize bile yansır. Sevinçlerimizi, üzüntülerimizi, şaşkınlıklarımızı, korkularımızı, hayal kırıklıklarımızı ifade ederken hep O'nu anmaya başlarız. (Hasbünallah, evvelallah, maşallah, fesübhanallah, inşallah, ya Allah, la havle bela kuvvete illa billah, elhamdülillah, estağfurullah...) Bu dil içimizdeki imanı yansıttığı gibi dönüp onu pekiştirir."