Mine
Birilerinin mucizesi olmayı dileyen
- İnsan
*Çocukların sevgisi, çiçeklerin rengi, kahvenin demi beni mesûd eder*
Bir tek aklım var ama okuduğum her kitaptaki insanın aklına yaslıyorum kendi aklımı.
Ağzının tadı yerine gelmiş midir? Yoksa hayat, sadece Ekin'in yokluğuna alışmayı öğreten ama hiçbir zaman tamamlanmayan bir eksiklik, hiç dinmeyen bir özlem duygusuyla mı akıyor hâlâ?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
O zaman ışıklı oyuncağını dokuz ay karnında taşıyan, kucağında büyütüp sarıp sarmalayarak uyutan, parmaklarının her boğumunu öperken "Ağzımda aromatik bir tat kalıyor," diyen Sultan'ın yüreğinde taşıdığı kor, acaba bir nebze olsun hafiflemiş midir?
"Canın yandığında, yavrunu toprağa verdikten sonra dünya yansın, hayat dursun, kimse yaşamasın diyorsun. Ama yaşam devam ediyor, etmeli... Yüreğindeki kor sönmeyecek ama korla yaşamayı öğreneceksin. Hayatının tadı hiçbir zaman geri gelmeyecek ama yaşayacaksın."
Sonra Ekin rüya sahibine unutturulmayan o sözü söylüyordu:
"Anneme söyler misin lütfen, şunu bir düşünsün; hasret ilk başladığındaki kor aynı kalsaydı eğer, yaşamaya dayanabilir miydi, gücü kalır mıydı hiç? O kor azalacak, lütfen söyle."