Narcissus Çiçek Kurusu

Narcissus Çiçek Kurusu
@Bir__Dost_
Mine Birilerinin mucizesi olmayı dileyen - İnsan *Çocukların sevgisi, çiçeklerin rengi, kahvenin demi beni mesûd eder* Bir tek aklım var ama okuduğum her kitaptaki insanın aklına yaslıyorum kendi aklımı.
Ağzının tadı yerine gelmiş midir? Yoksa hayat, sadece Ekin'in yokluğuna alışmayı öğreten ama hiçbir zaman tamamlanmayan bir eksiklik, hiç dinmeyen bir özlem duygusuyla mı akıyor hâlâ?
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
O zaman ışıklı oyuncağını dokuz ay karnında taşıyan, kucağında büyütüp sarıp sarmalayarak uyutan, parmaklarının her boğumunu öperken "Ağzımda aromatik bir tat kalıyor," diyen Sultan'ın yüreğinde taşıdığı kor, acaba bir nebze olsun hafiflemiş midir?
Hepsinin kapısını tek tek çalsan, 'biliyor musunuz kızım öldü,' deyip yangınımdan bir kol bıraksam, Bana kalan yine dağlar kadar.
"Canın yandığında, yavrunu toprağa verdikten sonra dünya yansın, hayat dursun, kimse yaşamasın diyorsun. Ama yaşam devam ediyor, etmeli... Yüreğindeki kor sönmeyecek ama korla yaşamayı öğreneceksin. Hayatının tadı hiçbir zaman geri gelmeyecek ama yaşayacaksın."
Hayata Dair
Sonra Ekin rüya sahibine unutturulmayan o sözü söylüyordu: "Anneme söyler misin lütfen, şunu bir düşünsün; hasret ilk başladığındaki kor aynı kalsaydı eğer, yaşamaya dayanabilir miydi, gücü kalır mıydı hiç? O kor azalacak, lütfen söyle."