Ölümden korkmam, çünkü ölüm vuslattır —
Beni, beni var edene kavuşturacak bir sır kapısıdır.
Lâkin ya o kapıya, ellerim bomboş,
Kalbim işlenmemiş bir toprak gibi çatlak, kuru çıkarsa?
Asıl korkum budur işte.
Can verip canânı bulamamak...
Yaşamak denilen bu rüya içinde,
Hakk’a dair bir iz bırakamamış olmak…
Kuşluk vakti bir dua gibi süzülmediysen göğe,
Bir yetimin başını okşamadıysan Rahmân adına,
Gölgene sığınacak bir mazlum bile yoksa ardından…
Yaşadım deme ey nefsim!
Zîrâ Allâh’ı anmayan bir gönül,
Her nefeste bir adım daha ölür aslında.
Ben, yaşamış sayılmaktan değil,
Yaşamamışken ölmekten korkarım.
✒️v