Biravuc_
@Biravuc_
Şu anda okuduğu kitaplar
Manevi eğitim ️Eğitim
“Çocuklarda manevi eğitiminin ilk başlangıcı hangi kapıyı yoklarsanız yoklayın “Anne”dir...”
🌿
Sağlam nesillerin, fıtratı bozulmamış annelerden oluştuğunu bilmek gerekir.
0-3 yaş döneminde; bebeğin hem zekâ,hem kişilik hem de manevi gelişimi,anneyle kurduğu yakınlıkla oluşur...
Bebekler,annesiyle madden ve manen ne kadar yakın olurlarsa gelişimleri o kadar doğru zeminde ilerler.
Bebeğin,emzirme döneminin bitmesinin sınırı olan ilk iki yaşını,annesinin kucağında,mutlu,sakin ve huzurlu bir aile ortamında geçirmesi,onda güven duygusunun yerleşmesini sağlar.
Bu güven duygusu,namaz ve ibadetlere yönelip Allah’a bağlanmasında hayat boyu ona rehberlik eder.
Yenidoğan bir bebeğin manevi anlamda gelişmesi ve ibadete hazırlanması için yapılacak ilk şey “annesiyle kurduğu yakın temastır.” Bu yakın temasın sağlanması için anne ile bebek sık sık göz göze gelmeli ve bu esnada annenin yüzü huzurlu ve sevecen olmalıdır..
Çocuk, üç yaşına kadar her şeyden habersiz gibi görünür ama aslında hayatı boyunca lazım olan şeyleri kaydediyordur.Bu kayıtlar,üç yaşından sonra ortaya çıkar.Anne-Baba ileri zamanlarda çocuktan ne isteyip bekleyecekse,o beklentileri bu dönem içerisinde uygulayarak ona öğretmelidir..☝🏻
-ilme ve ibadete hazırlamak istiyorsak; üç yaşına kadar ahlaki olarak zarar göreceği ortamlardan korumalıyız.
Çünkü çocuğun manevi gelişimi için,dedikodu,yalan vb.tehlikelerin aşikar olduğu ortamlardan uzak tutmalıyız.
-yararlı bütün meclislerde bulundurmalıyız.
-ibadetlere karşı isteksiz ve gevşek insanlarla vakit geçirmemelerine dikkat etmeliyiz.
-Evimiz her köşesi Allah’ı hatırlatmalı..Namaz kılarken yanımızda durup bizi gözetlemeli..
Namaz işareti olan;seccade-tesbih her daim evin bir köşesinde durmalı,gözleri aşina olmalı..
-Kuran okuması,zikir çekilmesi çocuğumuzun yanında
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çok sevdiğim bi yazar bi konuşmasında şöyle demişti;
“Çocuk annesizliğe alışabilir ama annesi hayattayken onsuzluğa alışamaz..”
Peki annesi hayattayken çocuk nasıl annesizlik çekebilir? Bu çocukta nasıl bi tahribata sebep olabilir hiç düşündünüz mü?
Annenin çocuğunun yanında ilk dört yılında yanında bulunması,her şeyin çözüldüğü anlamına gelmez.Zira annenin çocuğun yanında fiziken bulunması,ama ruhen olmaması güvensizlik sendromu doğurur..
Anne,günlük işlerin telaşıyla,çocuğuyla ruh bütünlüğünü sağlayamıyor,mutfakta yemek yapıyor,odayı dağıtmasın diye kapıları kapatıyor,şımarmasın diye çocuğundan uzak duruyor ve sevgisini vermekte cimri davranıyorsa;böyle bir çocuk annesinin yanında bulunsa da “duyusal uyum” sürecini hakkıyla tanımlayamaz.
Altını çizerek söylüyorum ki bir çocuk için en acı şey,annesiyle yan yana bulunduğu halde,ona doyasıya yaklaşamamaktır..
İleri ki zamanlarında herkes tarafından çok sevilsede anne sevgisinden mahrum kalan bir çocuk bunu hiç bir şekilde dolduramaz..Bir tarafı hep eksik kalır..
Özellikle çocuğuna küçüklüğünden itibaren İman sevgisini,islam sevgisini aşılamak isteyen ebeveynler bu konuya çok dikkat etmesi gerekiyor..Zira namazı çocuğunuza kendinizi sevdirerek aşılayabilirsiniz..Onu koşulsuz bir şekilde severek..Değer vererek..Anlayarak..Anlaşarak..♥️
Nasıl ki çok özel bir misafiriniz geldiğinde hazırlıklar yapıp hoş karşılıyorsanız,Rabbinizin en güzel emaneti olan çocuğunuzu bu dünyada hoş karşılamak durumundasınız..
Yoksa namaz için gereken zemini oluşturamazsınız..
Çocuğunuz evinize gelen misafirden daha kıymetli..
Her anı daha özel..
Unutmayın yarının anne-babaları sizlerin elinde yetişiyor..
Ümmet-İ Muhammed’e Fatımalar,Musablar yetiştiriyor olucaksınız Allahın izniyle..🌸
...
“İnsan insandır, ne kadar küçük olursa olsun..!!”
🌿
Ben bu cümleden pek çok anlam çıkartabiliyorum..
Okuduğum pedagoji kitapların bana kazandırdığı en önemli şey çocukları çocuk olarak değilde bir insan olarak görebilmek ..
Çocuklarımızın insan olduğunu unutup,onlardan kendimize yapılsa hoşlanmayacağımız yada yapmak istemeyeceğimiz şeyleri diretip duruyoruz...
Bizler sevincimizle,üzüntümüzle,öfkemizle karşı tarafın duygularımızı anlamasını isteriz..
İşte çocuklarımızda bizden bunu istiyor..
A N L A Ş I L M A K ✋🏻
Çocuğumuz bir lego yüzünden kardeşiyle kavga ediyorsa, ona bu durumun saçma sapan bişey olduğunu hissettirmek ve söylemek yerine, o anki hislerini anlama yoluna gidebilirz...Zirâ eşiniz arkadaşınla olan tartışmanızda yaşadığınız duruma “saçma” diyerek olayı geçiştirdiğini bi düşünün... O an eşinize karşı ne hissederdiniz ?
Bizler kendimizi iyi hissetmiyorsak, düzgün bir şekilde davranamayız. Ve çocuklar da bizden farklı değiller. Onlar da kendilerini iyi hissetmedikleri zaman, iyi davranışlar sergileyemezler.Bir çocuğun duyguları yetişkinlerin ki kadar gerçek ve önemlidir...❗️❗️
Enes b.Malik’in,Efendimiz (sav)’den naklettiği bir hadiste “altın kural” olarak bilinen ve tarih boyunca bütün dini ve ahlâki sistemlerde kendine yer bulan,
‘Sana yapılmasını istemediğin bir şeyi sen de başkalarına yapma.” Ya da “sana nasıl davranılmasını istiyorsan sen de başkalarına öyle davran.”şeklindeki ahlâki ilke ile iman arasında doğrudan bir ilişki kurulur:
“Hiçbiriniz kendisi için istediğini mü’min kardeşi için istemedikçe iman etmiş olamaz...” ✨
Çocukların, kendilerine olan güvenleri onlara hislerini anlayabilmeyi ne kadar iyi öğrettiğimizle yakından ilgilidir..
Çocuklar, büyüdüklerinde ayakları yere sağlam basan yetişkinler olabilmeleri için hislerini onaylamamıza ihtiyaç
“Biz ümmet-i Muhammed’iz. Ana-baba olduğumuz zaman, iman ettiğimiz Peygamber’imizin kalitesinde ana-baba oluruz. “Yavrum” dediğimiz zaman, o yavrum dediğimiz şey ümmetimizin umudu olacak diye heyecanlanırız. Bu fark imanımızdan kaynaklanıyor. Bu fark bize şeriat getiren, ahlak öğreten Peygamber aleyhisselamın farkıdır.
Bizim çocuklarımız insan olarak doğarlar, insanlığın umudu olarak yaşarlar. Her anne, her baba, -bu dünya bir gün böyle bir afet görürse- “Hiç kimse secde etmiyor olsa da benim çocuğum secdeyi ayakta tutan son umut olacak” diye dua ile çocuğunu büyütür.
Biz farklıyız. Bunun için bizim çocuklarımız insandırlar ama aynı zamanda insanlığın umududurlar. Bir yaşında da yirmi yaşında da o umutla yaşarız. “
..
Can’ım Nureddin Hocam ♥️
|Çocuk İnsandır sohbeti tavsiyemiz olsun| 😌