Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu.
Bir keklik beslerdim ellerimle , varsın uçsun sonunda.
Bir çiçek büyütürdüm , varsın solsun sonunda.
Bir omuzu ısıtırtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum.
Ben eriyene dek , o eriyene dek, biz hiçlesip karışıncaya dek bu derin boşluğa, dokunurdum.
Ama yok bir hayatım daha . Bir hayat daha yok.
Yok .