okurum

Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle , varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm , varsın solsun sonunda. Bir omuzu ısıtırtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek , o eriyene dek, biz hiçlesip karışıncaya dek bu derin boşluğa, dokunurdum. Ama yok bir hayatım daha . Bir hayat daha yok. Yok .
Sayfa 350·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hikayeler böyledir , bazen sadece bir kişi dinlesin diye anlatılır . Bir kişi çünkü , dünya demektir . Dünya da hikaye … 
Sayfa 349·Kitabı okudu
Paris Sendromu...
“Hiçbir şeyin aslı ,hayali kadar güzel değildir işte ,anlasana .Yoksa hayallerle avunmak yerine gerçeklere koşardık”
Sayfa 337·Kitabı okudu
Susarak belirliyordu aramızdaki mesafeyi . Sessizlik, birine durması gereken yeri söylemenin en insafsız yollarından biriydi …
Sayfa 337·Kitabı okudu
Bazı hallerde nasıl ayan beyan gümüş sükût,bazı hallerde de tanım gayet berraktır;susan alçaktır:)
Sayfa 325·Kitabı okudu