" insan ancak hiçbir seye heves duymadığını zaman özgür olur "
Sayfa 29
Reklam
" bir çok şiir de içimde kayboldu gitti.
gömülmedi.
sonra bir gül filizlendi.
derken boynu büküldü.
ilk baharda tekrar dikeldi.
sonraki bahar da çiçeğini aldı ve gitti.
uzanıp almaya yeltendim.
yetişemedim.
atar damarımı dikeni deldi.
kırmızıydım bir anda
son kez kırmızı.
...
"
yeni şiirlerden, ikinci nüsha için diyelim...
-hissizlik anlatmayı hak eden bir duygudur.-
iki rengi vardı sonrasının - öncesinin
iki hali vardı.
savunmasız,kırılgan
bi’çare
kalakaldım
kudretimi söküp aldı içimden sanki
kabuğumu sıyıran,
sapımı da koparıp attı
ortadan yardı
ve çekirdeğine kadar içini boşalttı.
ben kaldım ortada.
sarı saçlı bir masum çocuk.
bir de beyaz lastikli mor bisikletim.
üç parçaydı.
kırmızı mıydım ?
yeşil mi ?
pek bilmiyorum.
enkazdı.herşey birbirine girmişti.
gittim geldim. yalnızdım değildim.
kaybettim.
ne olacağını da çok kestiremiyordum.
toz kaplıydı her taraf.
her yanda
birinin son
haykırışını duyuyordum.