Ağlamaktan utanmıyorlar, muziplik yapmaktan ya da Mandy'yle ilgili komik anıları anlatmaktan korkmuyorlardı.Bunun için onları takdir ettim.
Fakat aynı zamanda onlara acıdım. Henüz o kadar toylardı ki dünyanın gerçekte nasıl bir yer olduğundan habersizlerdi. Bir anlığına bile olsa başınızı başka tarafa çevirdiğinizde, bir şeyler değişebilirdi.