taybet
@Birhikaye
Çok sevdiğim kitaplarda adı geçen yerleri yürürken buluyorum kendimi.
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir başına bir devrim Edna. Ama yeterince anlamayan, anlaşılamayan. Anlaşılma beklentisi dahi olmayan. Kendi içsel dünyasından sızan zayıf ışığın peşine düşerken dünyasını yeniden şekillendirse de bu yeterli olmaz. Toplumla arasında bağ kurup iç dünyasına rehberlik edecek bir dal bulamamak onu kaçınılmaz sona götürdü. Bazı ruhlar bu dünyada sıkışıp kalırlar, Edna onlardan biriydi.
Bundan yıllar önce Thames Nehri'nin kıyısında dolaşırken bilseydim yüzmeyi yaşama bir şans tanırdım, demiştim. Edna'nın yüzmeyi öğrendikten sonra uyanışı, yüzmeyle keşfettiği özgürlüğü, kendine yaşama şansını vermesi beni o günkü düşüncelerime götürdü. Ve sanırım yazarın dediği gibi toplumdan, gelenekten, kendinden özgürleşmek için kanatları sağlam, güçlü bir kuş değilseniz hikaye hüsran ve acıyla son buluyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çok uzun zaman önce okumak istediğim ve okumak için de aramadığım ama üç yılın sonunda tesadüfen beni arayıp bulan bir kitap kendisi.
Bu kitaptan ilginç bir doğa olayını görmek üzere yola çıkan bir grup meraklının İskoçya'daki macerası anlatılıyor. Efsaneye göre yeşil ışını görebilenler artık hem kendi yüreğini, hem başkalarınınkini açıkça okuyabilecek ve böylelikle mutluluğa erecek.
Kitapta adı geçen yerleri harita üzerinde işaretlerken olayın yaşandığı mağaranın jeolojik görünümünden dolayı hâlâ ziyaret edildiğini gördüm. Hatta buraya seyahat eden Alman besteci Felix Mendelssohn bu doğa harikasından öyle etkilenmiş ki Hebride’s Overture isimli eserini bestelemiştir. Deniz'in dalgalarının mağarada yarattığı etkiyi ve sahneyi müziği ile hissettirmeye çalışmış. (Kitapta dalgaların mağarada yarattığı etki sözcüklerle uzun uzun betimlenmiş.)
Kitabın sonlarına doğru bir şairden alıntı var. Bu şair İskoçya'lı James Macpherson. Şiir, şairin Gallerce yazdığı Ossian isimli eserinden. Eser yayınladığı günden bu yana büyük bir tartışma konusu olmuş. Tartışmayı İngilizler kendi lehlerine sonlandırmışlar. Ossian'ın bugünkü ulusalcı devletlerin temelinin oluşmasında büyük etkisi olduğu ve bundan etkilenen birçok şair,yazar ve devlet adamının bulunduğu söylenmektedir.
Kısacası Jules Verne bu kitabıyla kendinden öncekileri de yanına alarak kendisinden sonrakilerle birlikte hâlâ yeryüzünde yolculuğuna devam ediyor.
Kenarda, köşede kalmış ne güzel bir kitapsın sen öyle! Kitap beş öyküden oluşuyor. Birkaç öyküsü yazarın bizzat yaşadıkları. Tipi öyküsünü beğendim ama kışı betimlemesi biraz zayıf kalmış. Jack London'un Beyaz Sessizlik kitabında kışın betimlemesinin tadı hala damağımda. Belki ondan zayıf kaldı.
Kitaptaki ikinci hikaye beni oldukça etkiledi. Öyleki olayın yaşandığı yeri not ettim, bu yaz yapacağım seyahatin listesine ekledim.
Üçüncü hikaye çok tatlıydı ama çok da anlamadım açıkçası. Öyküden ziyade bir masaldı.
Son iki hikayesi mesnevi tadında. Dün, bugün ve yarın var olmuş, olan ve olacak sorunlara yazar kendi fikirleriyle bir ders veriyor okuyucuya, tabi biraz da okuyuca kendini sorgulama payı bırakarak.
Biraz Oblomov, biraz Albert Camus'un Yabancı kitabının kahramanı Meursault ve Yusuf Atılgan'ın dur biraz da ben kendimden bir şey katayımsımcı dediği, hayatın manasını kendi dışında arayan, her seferinde sükut û hayale uğrayan kahraman C.nin travmasını, iç dünyasını ve hayata tutunma çabasını anlatan bir kitap. Bahsettiğim ilk iki kitabı okuyanlar için çok da etkileyici bir kitap değil. Yalnız yazarın anlatım tekniği farklı. Kahramanın yanı sıra onunla hikayeye dahil olan kadınların da düşüncelerine (birinin günlüğü, ötekinin mektupları) yer vermesi kitabı daha anlaşılır ve akıcı hale getirmektedir.
Ayrılık, bekleyiş, aşk... Betimlemelerle sarmalanmış oldukça sade bir anlatım. Ama bir o kadar heyecan verici. Bütünüyle umut verici fakat bir anda peyda olan ümitsizlik. Ben bile o geminin dönüşünü her sayfada azap çekerek bekledim. Öyle de canlı bir anlatıma sahip.
