isimyok
@Birinciyim
3 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
hatıralarınızı, beraberken nasıl geçtiğini anlamadığın zamanları, gülümseyişinin bir çiçeği andırmasını ve senin kalbini yeşil bir bahçeye çevirdiği zamanları çok özlüyor- sun ama geri getirebilme kudretine sahip değilsin. hasreti yüreğini yakıyor ama çıkıp da gelmiyor.
Reklam
canımdan kaç can gitti saymadım o gece. kendimin en kıyısında ve kendimin en ücrasında gaseyanlarımın çaresizliğiyle koştum. kendimden kaçtım, bendeki senden, göğüs kafesimin içindeki o mezarlıktan kaçtım. dizlerimin üzerine çöktüm sonra. yol bitti. yol bitince eve döner insan hep.
köşemdeyim, rahat bırakın beni. kırmıyorum, ezmiyorum, hor görmüyorum kimseyi. yok sayıyorum sadece. her şeye inat yaşıyorum. yoruldukça kendime yaslanıyorum. kırıldıkça tanıyorum, tanıdıkça yabancılaşıyorum herkese. kendi tenhamdayım, ben böyle mutluyum.
gözlerinin içine baktığımda, evimi görüyordum. düşününce hiçbir zaman sabit bir eve sahip olmamıştım aslında. içe dönük insanlar dışarıda çok vakit geçirmek istemez, hemen eve dönmek isterlerdi, ben ömrüm boyunca nerede olsam, hep eve dönmek istemiştim ama bu his evdeyken de devam etmişti. çünkü ev sessizdi. bazen soğuk. karanlık. yalnız. ama birine sahip olduğunda, o biri olduğunda; evin onun olduğu yerdi. nereye gidersen git, başka bir yerde olmak istemeyecektin.
Reklam