Sahneleri fincan seyirci dolardı ama palyaço sahneye çıktı her an maskesi korkutucu gelirdi ondan korkarlardı ama sahnede yapacaklarını delicesine merak etmekten de geri kalmazlardı.
Tüm kederlerine rağmen palyaçolar hüzünlerini çok iyi saklarlardı seyircilerin karşısına çıkıp sahnelerini oynarlar ve perdeler kapandığında maskelerini çıkararak gözyaşlarına boğulurlardı onlar gülsün diye kendi dertlerine seyircilerinin hüzünlerini de eklerlerdi eğlensinler diye kederlerini kalplerine saplanmış görünmez bir hançer gibi taşırlardı.
Yine de insanlar en çok palyaço maskesinin ardında saklananlardan korkarlardı tek amacı mutlu etmek olan masum bir maskeyi korkutucu bulurlardı çünkü maskeler en çok onları iyileştirmek isteyenleri her kapı dışına bırakır en çok onlardan korkarlardı.