PALTO beni gerçekten etkiledi.
"Akakiy Akakiyeviç'i mezarlığa götürüp gömdüler. Böylelikle, Petersburg Akakiy Akakiyeviç'siz kaldı, sanki hiç yaşamamış gibiydi. Kimse tarafından tanınmamış, korunmamış, değer verilmemiş, kimsenin ilgisini çekmemiş bir varlık yok olmuştu. Sıradan bir sineği bile mikroskop altında inceleyen bir bilimcinin dahi yüzüne bakmadığı Akakiy Akakiyeviç, iş arkadaşlarının alaylarına katlanmış ve hiçbir olağanüstülük görmeden bu dünyadan göçüp gitmişti. Yalnız, ömrünün sonuna doğru acınası yaşamını canlandıracak tek bir şey girmişti hayatına: palto kılığındaki aydınlık bir konuk. Sonra hükümdarların, kralların, tüm dünyaya egemen olanların başına gelen mutsuzluk onun da başına gelmişti."