Mehmet Bişar Çoksu
@Bisar1
bir kitap yazmaktayım,,,
software engineering
5 Ocak 1903
5 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Bir amaç arıyordum._
İnsanların yüz yıldan fazla yaşamama nedeninin buna uygun olmamaları olduğunu anlamıştım._
Yani psikolojik olarak._
Sanki tükeniyordunuz._
Geriye devam etmenizi sağlamaya yetecek kadar bir benlik kalmıyordu._
Kendi düşüncelerinizden sıkılıyordunuz._
Hayatın kendini tekrarlayışından._
Bir süre sonra görmediğiniz hiçbir gülücük, bir jest kalmıyordu._
Dünya düzenindeki her değişiklik önceki değişiklikleri hatırlatıyordu._
Haberler haber olmaktan çıkıyordu._
"Haber" sözcüğü komik gelmeye başlıyordu._
Her şey bir döngüydü._
Yavaşça dönerek geçmişe doğru giden bir döngü._
Defalarca, tekrar tekrar aynı hataları yapmaya devam eden insanlara duyduğunuz hoşgörü azalmaya başlıyordu._
Bir zamanlar nakaratını çok sevdiğiniz ama artık her duyduğunuzda kulaklarınızı parçalamak istediğiniz bir şarkıyı sonsuza kadar dinlemek gibi bir şeydi bu.
> 📚| Zamanı Durdurmanın Yolları, Matt Haig
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İçsel Yıkımın Sessiz Tarihi1000Kitap
İnsan, kendi içinde yıkılırken dışarıdan bakıldığında hâlâ ayakta görünebiliyormuş; ben bunu yaşayarak öğrendim.
İçimde, kimsenin görmediği bir çöküş var… gürültüsüz, gösterişsiz, ama derin ve geri dönülmez.
Zamanın merhem olduğuna inananlara artık cevap vermiyorum.
Zira zaman, yalnızca acının şeklini değiştiriyor; onu yok etmiyor.
Bir yara, kabuk bağladığında iyileşmiş sayılmıyor; sadece görünmez hâle geliyor.
Ben de görünmez yaralarımın gölgesinde yaşamayı öğrendim.
Her gün biraz daha eksilerek, her gece biraz daha kendimden uzaklaşarak…
İçimde biriken o tarifsiz ağırlığı, suskunluğun en koyu tonlarına emanet ettim.
İnsan, en çok anlaşılmadığı yerde yalnız kalmıyor;
en çok, anlaşılamayacağını fark ettiği anda terk ediyor kendini.
Ben de kendimden vazgeçtiğim o gün, aslında her şeyin bittiğini anladım.
Şimdi geriye dönüp baktığımda, yaşanmışlıklarım bir hatıradan ziyade bir enkaz gibi duruyor zihnimde.
Ne tamamen terk edebiliyorum ne de içinde kalmaya cesaret edebiliyorum.
..
Ve ben…
Kendi içimde çöken bir dünyanın,
hem faili
hem de tek tanığıyım.
İçimde Bir Şey ÖldüAlıntı
“İçimde bir boşluk var… ne doluyor ne de alışılıyor.
Ne kalabalık kapatıyor ne zaman siliyor.
Sanki bir şey benden kopmuş da geri dönmeyecek gibi…
ve ben, eksik halimle devam etmek... zorundaymışım.”
“Geç Kalan Kalpler”Alıntı
Seni tanıdığım o kısa zaman diliminde, yıllardır aradığım bir huzuru buldum…
Ama bazı mutluluklar vardır ki, tam dokunduğunu sandığın anda kayıp gider.
Ben seni sevdim, hem de içimde büyüyen o sessiz yalnızlığın ortasında…
Fakat sen, geçmişine bağlı kaldın; ben ise sana.
Şimdi anlıyorum ki, insan bazen en çok sevdiği kişiye geç kalır.
Ve o geceler… bir daha asla geri gelmez
Kalbi geçmişine ait olan, umut ile sadakat arasında sıkışmış; farkında olmadan en çok seven kalbi yaralayan kırılgan bir kadın.·Kitabı okudu
