Bişenk Onaç
@Bisenkonac
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Nazım Hikmet
Ben;
Senden önce ölmek isterim.
Gidenin arkasından gelen,
gideni bulacak mı zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisi mi, beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
Kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun ki
İçinde beni görebilesin
Fedakarlığımı anlıyorsun
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
senin yanında kalabilmek için.
Ve toz oluyorum
Yaşıyorum yanında senin.
Sonra, sen de ölünce
kavanozuma gelirsin.
Ve orada beraber yaşarız
Külümün içinde külün...
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasız bir torun
bizi ordan atana kadar...
Ama biz
o zamana kadar
o kadar karışacağız ki birbirimize,
atıldığımız çöplükte bile
zerrelerimiz yan yana düşecek.
Toprağa beraber dalacağız.
Sanki tuhaf olan sadece benmişim gibi bir huzursuzluk ve korku sarıyor her yanımı. Çevremdekilerle neredeyse hiç muhabbet kuramıyorum. Neyi, nasıl söylemem gerektiğini bilemiyorum.
Çünkü işten evlerine dönen erkekler, midesi olan ve karnını doyurması gereken varlıkların sadece kendileri olduğunu zannederler.
-Kim olduğumu öğrenmek istiyorum.
-Bilmiyor musun ki?
-Kendinden dışarı çıkıp kendine bakmadıkça kim olduğunu asla bilemezsin.