“Benim atlarım var.
Onun hiçbir şeyi yok.
O, korkulu döşeklerde uyuyor.
Bense rahat saman döşekte.
Ama gene de...”
Sayfa 92
Reklam
“Canan, aşk mı kodu seni bu hale, hiç şaşmam dedi.
Yalnız aşk değil ana, çaresizlik, dedim.
Çaresizlik dedim, çaresizlik, çaresizlik, çaresizlik.”
Sayfa 91
Hiç kimse, ne ölü, ne diri elimden tutmadı. Zaten bunu ben de istemedim. Çağdaşlarım beni düş kırıklığına uğrattı. Bense hiç kimseyi düş kırıklığına uğratmak istemedim. Yazdıklarımın büyük olasılıkla hiçbir önemi yoktu.
Sayfa 9