Öyle bir dünya isterim ki;
Nefesimi her çektiğimde
Her yudumumda, her damlamda
Sevgiden beni sarhoş edecek
Ve kötülüğü karşımda kukla yapıp
Beni bir çocuk gibi gülümsetecek
Bir dünya isterim...
Her yanım kahır ile yansa da
Hiç küllenmeyi bilmeyecek
Kötülüğün yelkenlerini öyle akıp uzaklara götürecek
Bir deniz olmak isterdim
Bu dünya da en çok
Bu kader bardağına hapis hayatın
O her yağmur sonrasına
Çamur bulanmayan adımlarıyla
Hep özgürce, hücre
Süzülmek isterdim
Ovasız, yaylasız, dağlarsız yarınlarında...
Mevsimlerin hep yeşile kök saldığı
Bir dünya isterdim
İyiliğin bir rüzgar gibi heryan olduğu
Göklerin martı gibi beyaz bir nefer giydiği
Bir dünya, bir yaşam isterim.
Tek kelime acının olmadığı
Bir dünya...
Bir ömür çuvalın da
Sevince hep dalgalar savuran,
Ve heryanı kavuran o karanlık geneşe inat
Dudaklarımda kuruyan
O bütün sevgileri,