Nico: bunu nasıl aştın?
Lina: hatırlıyorum da, annem öldükten hemen sonra yıl sonu gezisine gitmiştim. Oradayken zaman sanki durmuş gibi hissetmiştim. Onu düşünmeden edemiyordum. İyi anılarım, beni üzüyordu ve kötü anılarım daha da üzüyordu. İnsanlar zamanla geçeceğini söylüyordu. Dayanmamı söylüyorlardı ama aylar geçmişti ve sonunda fark ettim ki zamanın geçmesine izin vermiyormuşum sonra onu düşünmeye başladım. Sabahleyin beni uyandırışını ve ellerinin sigara kokuşunu falan düşünürdüm veya beni kızdırmak için şarkı söylerdi çünkü nefret ettiğimi bilirdi ama her gün onu bir dakika daha az düşünürdüm.
Böylece bir dakika daha az kederlenirdim.
Seni Unutma Zamanı 🎬 🍿
“ …seni seviyorum. Bu gece ve her gece seni seveceğim. Kimi özlediğimi bilmediğim zamanlarda bile seni seviyordum. İçimdeki yokluğun ne yokluğu olduğunu bilmediğimde bile seni seviyordum. Sen yanımdayken içimde bütün bir şehre yetecek kadar mutluluk vardı.”
Neden diye sorup kafa patlatmaya hiç gerek yokmuş.
Öyle yaptı çünkü onu yapmayı tercih etti, yanlış yapmaktan çekinmedi çünkü önemsemedi.
Bazı şeyler sadece tercih ve değer verme meselesi, hepsi bu. ✌🏼😉