Hatay’ın neyini unutmadınız? Depremin yıl dönümü olmasa hiçbirinizin aklına bile gelmiyor. Maalesef unutkan bir toplumuz; ne siyasilerin yaptıklarını ne de yandaşlarının yaptıklarını hatırlıyoruz. Evet, o zaman herkes elinden geleni yapmaya çalıştı ama elinden bir şey gelip yapmayanları hep görmezden geldik.
Depremden sonra verilen sözler tutuldu mu? İnsanlar hâlâ konteynerlerde yaşam mücadelesi veriyor, şehir hâlâ enkaz hâlinde. Koca koca projeler vaat edilirken, temel ihtiyaçlar bile karşılanamıyor. Yardımlaşma ruhu vardı, ama sistem yoktu. Binlerce insan soğukta, aç susuz yardım beklerken yaşanan koordinasyonsuzluğu unutmamalıyız.
Unutmadığımızı söyleyenler, gerçekten Hatay’ın ne hâlde olduğunu biliyor mu? Yoksa sadece yıldönümlerinde duygusal paylaşımlar yapıp sonra hayatlarına devam mı ediyorlar? Depremzedelerin acıları, sorunları bir güne sığdırılamaz. Onların sesi olmak, haklarını savunmak, ihmalleri hatırlatmak hepimizin sorumluluğu.
Bu sadece Hatay’ın meselesi değil, bu ülkenin meselesi. Çünkü biz unutmaya devam edersek, aynı hatalar tekrar yaşanacak. Unutmadık demek yetmez, unutmamak için bir şeyler yapmak gerekir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Değişir miyim seni bir yaz gününe?
Çok daha güzelsin sen çok daha ince:
Mayısın goncaları sert rüzgarlarla titrer,
Yaz günleri kısa bir düş gibi gelir geçer:
Bazen cehennemin ateşi tepende parlar,
Sonra altın gibi saçlar sararıp solar
Her ne kadar güzel olsan sonun değişmez;
Ne şans, ne doğa yasası sana yardım etmez.
Fakat senin sonsuz yazın hiç solmayacak,
İnce güzelliğin de hiç silinmeyecek,
Ne de ölüm seni gölgesine alabilecek,
Unutulmaz izlenimlerin ebedi sürecek;
...............İnsanlar soluk aldıkça, gözler gördükçe
...............Aşkım yaşadıkça,sana da hayat verecek.
William Shakespeare
William Shakespeare