Buket BİLGİN
@Bktblgn
7 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Sahip olmak eğilimindeki bir insan, mutluluğu başkalarına üstün olmakta, gücünün bilincine varmakta ve son aşamada fethetme, soyma ve öldürme yeteneklerinde bulmaktadır. Olmak ilkesinde ise mutluluk sevgide, paylaşmada ve vermededir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ama asıl haz, maddesel malları değil, canlı varlıkları mülkiyet altına almaktan doğar. Ataerkil toplumlarda en fakir adam bile, en azından karısının, çocuklarının ve hayvanların mülkiyetini elinde tutar, kendisini onların mutlak efendisi olarak görürdü. Olabildiğince çok çocuk doğurulması, insan mülkiyetine sahip olmanın ve çalışmak zorunda olmadan "sermaye birikimi" yaratmanın tek yoluydu. Bütün yükü kadının taşıması gerektiği düşünülecek olursa, ataerkil toplumlarda çocuk dünyaya getirme olayının, belirli bir aşamadan sonra kadının sömürülmesine yol açtığını rahatlıkla ileri sürebiliriz. Anneler ise kendi açılarından, küçük oldukları sürece, çocukları üzerinde egemenlik kurmaya çalışarak, bir denge arayışı içine girmişlerdi...... Sömürülen kadın, çocuklarını sömürmekte, büyüyen çocuklar ise babaları ile birlikte bu kez yine kadına egemen olmaktaydılar.
Her tüketilen şey, tüketildiği andan itibaren, tüketiciyi tatmin edemez hale geldiği için de, insanlar yeniden ve daha fazla tüketime yönelmek zorunda kalırlar. Bu çarkın sonu bir türlü gelmeyince, hep tatminsiz bir çırpınış içinde bocalayan modern tüketiciler kendilerini şu formülle ifade etmek zorunda kalırlar: " ben sahip olduğum ve tükettiğim şeyler dışında bir hiçim"
Sağlıklı insan aklı için, sahip olmak ile olmak arasındaki ayrım, insan yaşamının normal bir fonksiyonu gibidir. Ama sahip olmanın, daha çok şeye sahip olmanın, yaşamın tek amacı olarak açıklandığı, insanların değerlendirmesinde milyon değerinde gibi tanımlamaların kullanıldığı bir toplumda, sahip olmak ile olmak arasındaki farkın anlaşılamamasını doğal karşılamak gerekir.
Suiniyeti esas olarak kabul eden ve
bir insanın dürüst, samimi ve
namuslu olabileceğine ihtimal
vermeyen bir kimseye karşı kendini
müdafaa edebilmenin hazin
imkânsızlığı onun elini kolunu bağlamıştı
