Ey gönül! Allah için benimle ne yollar kat ettin! Sanki biz dünyayı değil, dünya bizi kat ediyordu. îşte ben, sayısız yolla rımda hâlâ yürüyorum. Ne bu yolların nerede biteceğini ve nede kendimin nerede biteceğimi biliyorum. Allah aşkına, kaç kapının önünde benimle durdun da eşikten adımım atma dın... Kum zerresinden, çiğ damlasından, bütün burçlarıyla güneşe ve bütün sahilleriyle denize kadar, sivrisinek, balina ve insana kadar her şey sihirli ve gizemli kapılardır. İşte ben, bu kapıları elimle değil, kalbimle çalıyorum.
Ey gönül, sana dayanılamayacak bir şekilde zulmettiler ve gücünün üstünde bir yük yüklediler. Fakat, sen ne şikâyet ettin ne de zulmettin. Acaba cehalet adil de, bilgi zalim mi?