Kendimden bir şey ödemeksizin, herseyi istediğim, bir sürü varlığın hizmetine koştuğum, onları canımın istediğine göre, bugün yarın emrim altında tutmak için, bir tür buzdolabına kapattığım o devreyi düşündüğümde içimi kaplayan o garip duyguya hangi ismi vereceğimi bilemiyorum. Sakın bu utanç olmasın?