Oysa defter dolmak üzere ve ben söyleyeceklerimin yarısını bile
söyleyemedim. Günler geçtikçe yazımın giderek küçülmesinin nedeni de bu. Her şeyi kağıda dökmeye, çok geç olmadan bitirmeye çalışıyorum, ama kendimi kandırdığımı ancak şimdi anlıyorum. Sözcüklerle yapılacak iş değil bu. Sözcükler buna
olanak tanımıyor. Sonuna yaklaşıkça söylenecek şeyler çoğalıyor. Son denen şey soyut bir kavram çünkü. Yarıda bırakmamak için kendi kendine belirlediğin bir bitiş noktası. Oysa o noktaya asla
ulaşamayacağını anladığın bir an da geliyor. Kesmek zorunda kalabilirsin, ama bu, zamanın tükendiği içindir yalnızca. Keser bitirirsen, ancak bitirmiş olman sonuna gelmiş olman demek değildir.