..okuduğu şiirden son kalan mısrayı mırıldanıp.. Hep böyle başlar. Birileri en bıçak olmayacak şeyi kınından çıkarıp.. Öldürmeyecek bir yara.. açar.
Geçmiş geçmek bilmiyor.
Sürekli aklımda ve beni çürütüyor diye değil. Ben çürüdüğümü fark ettiğim, anladığım için bir tercih yaptım. Nefes almayı seçtim. Bu kadar.
“Bir roman geçti elime. Genç bir adamın tükenişini anlatıyordu. Genç adam bana o kadar benziyordu ki. gençliğime yani. Vardı öyle bir zaman. Oradan aldım bunu. Başka yerlerin de altını çizdim. Olağanüstü bir roman değildi gerçi. Yara da olağanüstü bir şey değildir gerçi..”
