Ece
@Bloodofred
18 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Özlemek belki de en büyük sınavdı. Hasta olununca sağlığı, sağlıklı eski günleri, birini kaybedince onu, hatta pek çok zaman en çok da kendini, sen hâlâ oradasındır ama özlem döner dolaşır bulur, metaya bakmaz, düşerken tutar gibidir işte...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Pek sayılmayacak göz altlarından nefret ediyorken uykusuzlukla tanışırsın; inanmak istediğin şeyleri, öylesine lanse edersin ve sonra bir bakmışsın, gerçekten inanmadığın değerlerin arasında, yanı başında nefesini tutuyor... Büyümek asla bitmiyor ama herkes her yaşta aynı şekilde yaşlanmıyor...
Bir şehir mi koparır insanın zaman ve insanla şekilenen ruhunu, yoksa bir insan mı? Kendini unutmak, nerede duracağını, nereye varacağını bilemeden kaygı ile tanışmak. Bazen bir sözdür, bir tohum gibi büyür, suladığın için suçlusundur. Yolu hiç bulamamış olmak mı? Yoksa zaten bulduğun yolu her şeyden farklı biçimlenen sessizlikle yeniden aramak mı zordur? Derler ya insan iki defa öldürmüş diye, bunu yaşadığın gün anladın işte...
Sakin olmak zorunda olduğunu farkettiğin zaman, aynaya bakmaya ve ondan kaçmaya, sonra da ona geri dönmeye çalıştığın bir döngüye giriyorsun...
Hiç birimiz iyi değiliz aslında...En azından bazı zamanlar, kimisi şüphe içinde, sokaklarda bulamayacağını bildiği bir yüzü arıyor, zihninde bir hayaletin portresiyle yaşıyor, kimisi inanmış gibi görünüyor ama sadece istediğine göre yaşıyor, kimisi susturamıyor sesleri, kimisi aynaya küs olmuş, gözlerini kaçırıyor, en çok da kendinden...