Tuğçe
@BlueBlood
"Arama boşuna, bulunmak istemeyeni..."
veni, vidi, amavi.
Reklam
Her şeyi kaybetmiş ama dünyayı kazanmış bir adama ne söylenebilirdi ki?
Kül ve Kan'ı bu sene içerisinde okumama rağmen üzerinden biraz zaman geçti yine de kitapla ilgili düşüncelerimi paylaşmak istedim. Neden bilmiyorum ama bu kadının kitaplarında katil çok kolay tahmin edilir oluyor. Serinin ilk kitabı Gölge ve Kan'da olduğu gibi bu kitapta da daha ilk sayfalardan katilin kim olduğunu bildim. Bu durum okuma zevkimi biraz sekteye uğratsa da kitabın gidişatı ve yazarın olayları bağlayış şekli hoşuma gitti. İlk kitaba nazaran çok daha iyi bir kitap koymuş ortaya. Kitabın Romanya'da geçiyor olması ve kış ayında dağın ortasında gizemli bir şatoda olmalarını çok sevdim. İkinci kitabın atmosferi ve konusu ilk kitaba göre daha karanlık ve gizemliydi bu da çoğu yeri heyecanla okumamı sağladı. Yazar olaylara hızlı bir giriş yaparak okuyucuyu daha ilk sayfadan kitabın içine çekmeyi başarıyor. Yazarla ilgili tek sorunum çok kolay tahmin edilebilir katiller yazması. Kitabın bazı yerlerinde bizi şaşırtmaya, dikkatimizi asıl katilin üstünde başkalarına çekmeye çalışıyor ama bence çok bariz yapıyor bu olayı dolayısı ile daha kitabın ortasına gelmeden çoğu şeyi tahmin etmiş oluyorsunuz.
Sonsuz Sevgilerimle'de sonunda Bridgerton kardeşlerin beşincisi olan Eloise Bridgerton'ın hikayesini okuma fırsatını yakalıyoruz. Eloise tüm seride Pen ve Kate ile birlikte en sevdiğim kadın karakter, Bridgerton'lar içinde de Colin'den sonra favori kardeşim, dolayısı ile hikayesini okumak için aşırı sabırsızdım yine de çok yüksek bir beklenti ile başlamadım kitaba. Gel gelelim kitaba tek kelime ile bayıldım. Kitabı sevmemdeki en büyük iki etkenden biri Eloise ve Phillip'in dümdüz insanlar olmasaydı. Diğer Bridgerton kardeşlerin aksine yalan dolan, sırlar, yanlış anlaşılmalar olmadan, açıkça isteklerini ve düşüncelerini dile getiriyorlardı ve bu da aşklarını çok kısa sürede sağlam bir temele kurabilmelerini sağladı. Bir diğer sebep ise Amanda ve Oliver Crane'di. Bu yaramaz, küçük yaşlarına rağmen birçok zorluğu yüklenmiş ikizlere bayıldım. Eloise ve ikizlerin arasındaki ilişki de gayet güzeldi ve beni çokça gülümsetti. Kitap ile ilgili beni hayal kırıklığına uğratan şeye gelecek olursak da Penelope ve Eloise'in hiç sahnesi olmamasaydı. Pen ve Eloise çok iyi arkadaşlarken yazarın neden bir tanecik bile Pen ve Eloise sahnesi yazmadığını anlamadım. En azından Eloise'in düğününde bir tanecik sahneleri olsaydı. Yazar yine de kitabın sonunda Eloise'in kızının ismini Penelope yaparak gönlümü almayı başardı.
