Tuğçe
@BlueBlood
"Arama boşuna, bulunmak istemeyeni..."
veni, vidi, amavi.
Bu kitap boyunca Rush'a çok sinir oldum. Hele sonunda Blaire'ı Nan'e olanlar yüzünden suçlayıp bırakıp gitmesi aşırı derecede asabımı bozdu. Kitap boyunca iki lafından biri özür dilerimdi zaten. Kendinin ne haltlar yediğinin farkında ama özür dileyince nasıl olsa hiç sorun yokmuş gibi her şeyin olağınca devam ettiğini bildiği için hata üstüne hata yapmaya devam etti. İlk kitapta kendini çok sevdiren Rush bu kitapta resmen gözümden düştü. Hele ilk iki muayenede Blaire'ı yalnız bırakması beni tam anlamıyla çileden çıkardı. Nan ve babası olayı da aşırı uzadı. Kim bu kızın babası ya, her kitap kızın babası değişiyor resmen. Sonraki kitapta bir başka adam Nan'in babası çıkarsa hiç şaşırmayacağım.
Kısacası ikinci kitap okurken beni aşırı sıktı, ilk kitaptaki heyecanı bu kitapta bulamadım.
Reklam
"Kalbini hala atarken yiyip bitireceğim."
"İstediğin buysa onu uzun süre önce sana verdiğimi bilmelisin."
Yerine göre, kader dediğimiz şey, dar bir yerde sürekli yönünü değiştirerek dönüp duran bir kum fırtınasına benzer.
