"Ne fırtınalar koptu, benim hayat dallarımda…
Hiç birinde vazgeçmedim umutlarımdan…
İçimde kıyametler kopsa da.
Ben baharıyım yarınlarımın,
Çiçek açarım her kışın ardından!”
Nazım Hikmet
Daha son sözü söylemedi hayat!
Belki yarınlar, mutlu sonlar var.
Yeniden başlamak yorar insanı;
Ama sonunda kavuşmak, mutlu olmak var... Nazım Hikmet Ran
İnsanlar şehir gibiydi. Bazı kötü yönleri var diye bütün şehirden nefret etmezdiniz.Sevmediğiniz yanları, birkaç tane tehlikeli ara sokağı ve mahallesi olabilirdi ama bir şehir yaşanır kılan şey iyi yönleriydi.