...entelektüel olarak öğrendiğimiz şeyi (neokorteks) alıp onu uyguladığımızda, kişiselleştirdigimizde ve sergilediğimizde, davranışımızı bir şekilde değiştiririz. Bunu yaptığımızda yeni bir tecrübe yaratırız ve o da yeni bir duygunun oluşmasını sağlar (limbik beyin). Bu eylemi her an tekrarlayabilir, taklit edebilir ya da yaşayabilirsek, bir olma haline geçiş yaparız (serebellum).
Reklam
Farklı bir şekilde açıklamak gerekirse, bizler “maddesel”, yani dış çevredeki düşünce ve şeylerle tükenmeyi alışkanlığa dönüştürecek şekilde yetiştiriliriz. Kimliklerimiz bedenlerimizi sarar. Dış dünyaya kapılırız, çünkü bu kimyasalların dikkatimizi vermemiz için yönlendirdiği yer burasıdır - sahip olduklarımız, tanıdığımız insanlar, gitmek zorunda olduğumuz yerler, yüzleştiğimiz sorunlar, sevmediğimiz saç modelleri, bedenimiz, vücut ağırlığımız, başkalarına kıyasla dış görünüşümüz, ne kadar zamanımız olduğu veya olmadığı... ne demek istediğimi anlamışsınızdır. Ve özünde bildiklerimize ve yaptıklarımıza bağlı olarak kim olduğumuzu hatırlarız.
Duygu yüklü bir deneyim yaşarsınız. Sonra o belirli olayla ilgili bir şey düşünürsünüz. Düşünce bir anı olur ve o deneyimin duygusunu üretmeyi sürdürür. O anıyı sürekli düşünmeye devam ederseniz, düşünce, anı ve duygu birleşir ve siz duyguyu “ezberlersiniz”. Şimdi geçmişte yaşamak bir
bilinç sürecinden çok bir bilinçaltı sürecine dönüşür.
Ve bilinçli olan yüzde 5, bilinçaltında otomatik programlar çalıştıran yüzde 95’e karşı geldiğinde, yüzde 95 öyle tepkisel yaklaşır ki otomatik programı tekrar devreye sokmak için tek bir düşünce ya da dış çevreden gelen tek bir uyarıcı yeterli olur. Sonra biz yine aynı rutine döneriz; aynı düşünceleri
düşünür, aynı davranışları sergiler, ama yaşamlarımızda farklı bir şeyler olmasını bekleriz.
Şunu düşünün: Zihnin bilinçli olan yüzde 5’i, bilinçaltı otomatik programları çalıştıran yüzde 95’e karşı mücadele vermektedir. Biz o davranışları öyle iyi ezberleriz ki otomatik, alışkanlığa dayalı beden-zihin oluruz. Hatta beden bir düşünce, eylem veya duyguyu, bedenin zihin olduğu noktaya kadar
ezberlediğinde -zihin ve beden bir olduğunda- kendimizin hatırası oluruz. Ve eğer 35 yaş itibarıyla kimliğimizin yüzde 95’i bir dizi istemsiz program, ezberlenen davranış ve alışkanlığa bağlı duygusal tepkiyse bu, günümüzün yüzde 95’inde bilinçaltında işlev gösterdiğimiz anlamına gelir. Yalnızca
uyanık görünürüz. Eyvah!
Reklam