İnsan annesini ve babasını seçemiyor.
Seçebilseydik hepimiz harika hayatlar yaşardık Avukat. Bazen kabullenmek gerekiyor.
Her seferinde daha farklı bir son için umut ediyorum. Çocukken bu umut o kadar da acıtmıyor ama büyüdükçe insana daha ağır geliyor.
İnsanın pusulası yine kendisindedir çünkü sadece kendimize dürüst oluruz; bazen kalp kırıcı, bazen hırçın, bazen yalancı ama gün sonunda kim olduğumuzla karşılaşırız.
Katil olmadığımızı haykırırız ama nefret ettiğimiz birini öldürürken kendimizi hayal edebiliriz; güçlü olduğumuzu söyleriz ama en güçsüz anlarımızda ilk aynaya dönüp bakarız; korkak olmadığımızı dile getiririz ama en acımasız anlarda korkularımız ortaya çıkar.