İnsan büyüdükçe bir önceki yaşının ne kadar da küçük olduğunu anlıyor.
Büyüdükçe öğrendim benim yaşadığım anın hiçbir değeri olmamış.
Geçmişte ya da gelecekte yaşamışım hep. Ya geçmişi sorgulamışım ya da gelecek için kaygılanmışım. Ve hiçbir zaman bir anın içinde kalamamışım.
Her şey iyiye gidecek, diye düşünürdüm hep hayatım boyunca ama hiçbir zaman hiçbir şey iyiye gitmez.
Biz sadece kötüye alışırız, daha kötüsünü yaşarız ve ona da alışırız.
Yaşadığımız ve iyi olduğunu sandığımız her şey, bizim kötüye alışıyor olduğumuzun özetidir.