Acı, sessizliğin, hazırda olmayan dışarısının düşünmeye girdiği yarıktır. Şarkı olarak söylenebilecek kalıntı acıya uyaktır.
Reklam
Düşünme acıdır, “kendini çeken, geri çekilirken duraksayan” sırra tutkudur.
Hayat, rahat bir hayatta kalmaya feda edilir. Yalnızca canlı bir ilişki, gerçek bir birliktelik acıya muktedirdir. Buna karşılık cansız, işlevsel bir bir-aradalık bozulduğunda bile acısızdır. Canlı bir birlikteliği ölü olandan ayırt eden acıdır.
Bir balığın sırtını güvenilir bir ada zanneden Denizci Simbad insan ahmaklığının kalıcı bir metaforudur.
Özgürlük baskılanmaz, sömürülür. “Özgür ol”, “itaatkâr ol”dan daha yıkıcı bir zorlama yaratır.