ertelenmiş vuslat
bir uzak mesafede
bir vuslat için hırçın bir kuşa dönüşüyorum.
gagasında hasret türküsü,
uzun kanatları özlem büyüsü
hem de her kanat çırpışımda fırtınalar yaratıyorum
ardımda kalanları yıkmak için; düşünmeden,
yere bakmadan; süzüle süzüle, üzüle üzüle
her yıkılanların düşüncesinde de ağlıyorum
akıyor gözyaşım; saf bir ağlama ardında
gökyüzü sıcak gelir tenime tabi, yakar, kavurur yüreğimi
uçuyorum kendimi bile bilmeden; yıprandığımı bilerek
ne önemi var zaten
ne hatırı vardı ki, bu özlemi yarattı içimde
ne de hakkı
biri neden kaçırır beni sevdiklerimden
emeklerimden, doğmamış çocuklarımdan
öpemediğim sevgilimden.
son bir kar tanesi hafifliğinde, son treni kaçırmış yolcuyum
bavulum ağır gelir tabi,taşıyamaz bu omuzlar
buvulumda yıktığım yürekler taşar
üstümde melekler ise yardım etmek ister
severler beni; hiç görmesem de, dokunmasam da
hissediyorum be adam. hem de şüphesiz.
işte bu istasyonda, o vusat ertelenmiş saate kalır.
Bjs