Kübra Nur Koç
@Bookbird
Özgürlük, karar, irade, bütün bunlar kuruntudan ibarettir. Arıların yazısını paylaşmadan bal yapabileceğimizi sanıyoruz; ama biz de, görevlerini yerine getirmeye ve sonra da ölmeye mahkum zavallı arılardan başka bir şey değiliz.
Sayfa 216
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanın yaşamını açması, ruhunu teslim etmek demek değil.
Sayfa 202
Ben yaşamımı zamandışını aramaya adadım.
Ama sonsuzluk kovalayan yalnızlık biçer.
Sayfa 190
Ama biz bir natürmorta baktığımızda, şeylerin yüceltilmiş ve hareketsiz betimlenişini de beraberinde taşıyan bu güzelliğe -peşine düşmeden- hayran kaldığımızda, arzulamadığımız şeyden zevk alırız, istemediğimiz şeyi seyrederiz, arzulamamamız gereken şeye ihtimam gösteririz. O zaman natürmort, bizim arzumuzla konuşan ama bir başkasının arzusundan doğmuş bir güzelliği canlandırdığından, bizim hiçbir planımıza uymadan zevkimize denk düştüğünden, biz onu arzulamak için çabalamazken kendini bize verdiğinden, Sanatın en güzel kısmının, zamandışının bu kesinliğinin somut örneğidir. Suskun, yaşamsız ve hareketsiz sahnede, projelerden arınmış bir zaman, süreden ve sürenin bıkkın açgözlülüğünden sökülüp alınmış bir kusursuzluk cisimleşir – arzusuz bir zevk, süresiz bir varoluş, istençsiz bir güzellik.
Çünkü Sanat, arzusuz duygudur
Sayfa 184
Arzu! Bizi taşıyan ve çarmıha geren odur. Bizi önceki gün kaybettiğimiz ama güneş doğduğunda yeniden bir fetih alanı gibi gördüğümüz muharebe alanına her gün yeniden taşır. Yarın ölecekken, un ufak olmaya mahkûm imparatorluklar inşa ettirir bize. Sanki bu imparatorlukların pek yakında çökeceklerini biliyor olmamız, onları şimdi inşa etme açlığımız için önem taşımazmış gibi, sahip olamayacağımız şeyi istemenin imkânını bize esinler. Bizi sabahın köründe cesetlerle kaplı çayırların üzerine fırlatır ve gerçekleşir gerçekleşmez yeniden doğan projelerimiz olur ölene dek. Ama sürekli arzulamak çok bitkinlik vericidir...
Bir süre sonra arayışsız bir zevke özlem duyarız. Güzelliğin amaç ya da proje değil, doğamızın bizzat gerçekliği olacağı, ne başlayacak ne bitecek bir mutluluk durumu arzularız. İşte bu durum, Sanattır.
Sayfa 183