Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sanırım kendi mizacımızı seçebiliriz, çünkü çok katmanlı bir bilincimiz var ve buna erişmenin yolu da tek. Örneğin, derin bir düşünce yazmak için, çok özel bir katmana yerleşmem gerekiyor. Yoksa ne fikirler ne de sözcükler bana gelir. Hem kendimi unutmalıyım hem de aşırı konsantre olmalıyım. Ama bu bir “istenç” sorunu değil. Bu mekanizma ya işler ya da işlemez. Burnu kaşımak ya da geriye doğru hızla hecelemek gibi. Mekanizmayı işletmek için ise küçük bir müzik parçasından daha iyisi olamaz. Örneğin gevşemek için, nesnelerin bana gerçekten erişmediği, sanki bir filme bakar gibi onlara baktığım bir tür mesafelendirilmiş mizaca erişmemi sağlayacak bir şeyler çalmam gerekiyor. "kopuk” bir bilinç katmanı. Genellikle bu katmana uyan caz oluyor ya da süre bakımından daha etkili olsa da etki yaratması daha çok vakit alan Dire Straits (yaşasın MP3!).
..hareketin sürekli olmasını isteyen bir doğanın dışına atılan, süreksizliğiyle hem dönek hem de dikkat çekici olan hareket, estetik yaratı düzeyine varır.
Çünkü sanat yaşamdır; ama bir başka ritim üzerinde.
İnsan yaradılışı kusurludur. En parlak yıldızların bile üzerinde lekeler vardır. Miss Scatcherd'inki gibi gözler yıldızların parlaklığını görmezler de ancak ufak tefek lekeleri seçerler.