Bizim için geçmiş geçmiştir, dedi Gaustin, ve oraya girdiğimizde bile arkamızdaki kapının açık olduğunu biliriz, kolayca geri döneriz. Hafızaları tarafından terk edilenler içinse bu kapı sonsuza dek mühürlenmiştir. Onlar için yabancı ülke olan geçmiş değil şimdiki zamandır, geçmiş onların vatanıdır. Bu durumda yapabileceğimiz tek şey, onların içsel zamanlarıyla uyumlu bir alan yaratmaktır.
.
.
Ama bu insanlara mutluluk, daha doğrusu mutluluk anısı hakkı tanınmış olur. Mutluluk anısının mutlu bir anı olduğunu varsayıyoruz, ama bilemeyiz tabii. Anlatmaya, hatırlamaya başladıklarını göreceksin..