Ruha özgü muazzam bir güç olan dua gizemle aynı kumaştandır. Dua karanlığın bağışlayıcılığına yöneliktir; karanlığın gözlerinden bakar gizeme ve bu yakaran bakışların güçlü sabiti, insana Bilinmezlik’in süngü düşürebileceğini hissettirir.
Karanlık tektir, dehset kaynağı budur. Ancak diğer taraftan da karmaşıktır; korkunun kaynağı budur. Tekliği zihnimize ağır gelir ve direnme arzusunu ortadan kaldırır. Karmaşıklığı kişinin dört bir yana bakmasına yol açar; sanki bir şeylerin ani ortaya çıkışlarından korkulmaktadır. Teshim olunur, sakınılır. Bütün'le karşı karşıya durulmaktadır, boyun eğmenin kaynağı budur ve Çok'la karşı karşıya durulmaktadır, güvensizliğin kaynağı budur. Karanlığın tekliği çokluk barındırır. Bu gizemli çokluk maddede görünür, düşüncede kavranır. Bu da sessizliği yaratir; daha fazla tetikte olmayı gerektiren başka bir neden.
Sonsuzluğun gemisi yoktur. Ama yasaklı uçurum cezbeder. Ayağın gitmediği yere bakışlar ulaşabilir, bakışların donup kaldığı noktada zihin yoluna devam edebilir. Ne kadar zayıf, ne kadar yetersiz olsa da herkes bunu dener. Gecenin karşısandaki kişi mizacına göre araştırır veya duraksar. Bu kimileri için bir geri çekilme, kimileri içinse bir açılımdır.Görüntü kasvetlidir, tanımlanamazdır.