Sen kötülüğü yok etmek istiyorsun, ama o senin içinde büyüyor. İnsan öldürmek kolay, ama kan ruhuna da sıçrar. İnsan öldürenin ruhu kanar. Kötü bir insanı öldürünce kötülüğü de yok ettiğini sanırsın, sonra bir bakarsın ki yok ettiğini sandığın kötülükten daha beteri senin içinde büyüyor. Musibete boyun eğersen, gün gelir musibet de sana boyun eğer.
O daha kötüymüş! Kötülük eden bir tek o olsaydı, ortada kötülük kalmazdı. İki insan arasındaki kötülük sadece birinden mi çıkar? Kötülük iki taraflıdır. Onun yaptığı kötülüğü görüyorsun ama kendininkine gözlerin kapalı. Sadece o kötü olsa, sen hep iyi olsaydın ortada kin olmazdı.
Karanlığın baskısı diye bir şey vardır.
Karanlığın baskısı farklı türdeki ruhlara ters yönde etki eder. Geceyle karşı karşıya kalan insan kendini eksik hisseder. Karanlığı görür, aczini hisseder. Karanlık gökyüzü, kör bir insandır. Geceyle karşılaşan insan yığılıverir, diz çöker, yere kapanır, yüzüstü yatar, bir deliğe doğru sürünür veya kendine kanatlar arar. Bilinmeyenin bu şekilsiz varlığı karşısında neredeyse her zaman kaçmak ister.
Gücünün tükenmesi iradeyi tüketmez. İnanmak ikinci sıradadır, istemek daha önce gelir. İnancın yerinden oynattığı atasözü dağları, iradenin yaptıklarının yanında bir hiçtir.
●İrade sarhoş eder. Kişi kendi ruhuyla sarhoş olabilir. Bu sarhoşluğa kahramanlık denir.